|
بسم الله الرحمن الرحيم ازدواج اصولي و منطبق با فطرت بشري ، دستور صريح خداوند در کتب آسماني ، تأکيد رسولان خداوند در تمامي اديان الهي و رکن اصلي تداوم بقاي انسانيّت و اولين قدم در اين راه ، ساخت ابتدايي ترين و کوچک ترين اجتماع مدني ، به نام خانواده ميباشد . در نگاه اول پي مي بريم که يک نفر به تنهايي ، خانواده را تشکيل نمي دهد بلکه لازمه اين کار شراکت اراده دو نفر انسان نا هم جنس { مذکر و مونث } هم فکر و هم راي با هدفي مشترک ، است که با تبادل افکار و عقايد خود و در صورت رسيدن به نقاط مشترک و مطلوب و طي انجام يک سري اعمل و آيين خاص در هر قومي اين بناي ابتدايي شکل مي گيرد . متأسفانه به تازگي در غرب معدود افرادي پيدا شدند که همين اصول اوليه آدميت را نيز زير پا مي گذارند و در پي ترويج عمل شنيع و ناهنجار همجنس گرايي هستند. و بشر تا کنون هيچ حيواني را مشاهده نکرده و سراغ ندارد که اين راه را رفته باشد ؛ و قطعاً در اين مورد جامعه بشريت در بهت و حيرت فرو رفته . به هر حال روي صحبت اين مقال با آدم ها ست و نه با حيوانات آدم نما چون تطبيق عقايد تمامي جوامع بشري با هم کاري غير ممکن و عبث مي باشد لذا ما با دنياي خارج از کشور ايران کاري نداريم . روي صحبت با ايراني ها و بخصوص با مجردين ايراني ، که هنوز به استقلال نرسيده اند و دين خود را کامل نکرده اند است . آقا پسر ها و دختر خانم ها اگر هنوز ازدواج نکرده ايد و يا قصد اين عمل خدا پسندانه را که خير و سعادت دنيا و آخرت شما در گرو آن است نداريد ؛ خوب فکر کنيد ، شما با مجرد بودن ، نه تنها راه تکامل و خوشبختي را طي نمي کنيد بلکه در سرا شيبي سقوط و تباهي گام مي زنيد . چشمان خود را باز کنيد و بدون مشورت وشناخت دقيق موقعيت و شخصيت طرف مقابل ، شراکت را آغاز نکنيد ، فرصت خود شناسي و ديگر شناسي را در ابتداي آشنايي و در چهار چوب منطق و عقل به يکديگر بدهيد ، از ارتباطات پنهاني و غير علني جدا پرهيز کنيد زيرا آن کس که هدف و نيّتش خير باشد از آشکار شدن ارتباط نزد ؛ خانواده ها و بزرگ تر هايتان ، وحشتي ندارد . در مورد زندگي مشترکتان جهاني فکر کنيد و منطقه اي عمل کنيد و نه بر عکس . به هيچ وجه در طول آشنايي و حتي در زندگي مشترکتان ، از روزگار مجردي و رفقا و دوستان و اعمال و رفتار آن موقع خودتان و کلا خاطرات تلخ و شيرين آن زمان و کار هايي که در دوران جاهليت انجام داديد ، حرفي به ميان نياوريد . از نشان دادن لوازم شخصي که در زمان مجردي داشته ايد مثل دفاتر خاطرات آلبوم هاي عکس مدرسه و دوستان ، نقاشي ها و ياد داشت ها و فيلم ها و ... که گوياي گذشته شماست و تأ ثيري در آينده ندارند ؛ به طرف مقابل خود داري کنيد ، لزومي ندارد افکار وي را مشوش کنيد و نيز بدانيد معمولا در ابتداي زندگي مشترک مشکلاتي به طور طبيعي بروز مي کند ، که اغلب از روي خامي و بچه گي هر چه از گذشته هم بدانيد بر عليه يکديگر مطرح مي کنيد و باعث مي شويد اختلافات کوچک به چالش هاي بزرگي در زندگي تبديل شوند که حل وفصل آنها ديگر راحت و سهل نخواهد بود ، پس تا مي توانيد از بيهوده گوييي و بيهوده جويي پرهيز کنيد . نکته مهم تر اينکه اجازه ندهيد که مشورت با ديگران به دخالت مستقيم و يا غير مستقيم ايشان در زندگيتان تبديل شود . حق راي ونظر براي طرف مقابل قائل شويد و از جدل و خود رايي در زندگي مشترک دوري کنيد ، احترام کليه بستگان ، فاميل ، و خانواده هم ديگر را نگاه داريد ، تا جايي که از حسن خلق شما سوء استفاده نکرده اند ، اگر روزي متوجه شديد که از احترامي که براي شخص قائل هستيد ، شخص پا از گليم خود فرا تر مي گذارد و يا متقابل از شما احترام نمي گيري و يا کم محلي و بي توجهي نشان مي دهد ، شما مجاز هستيد عيناً با او مقابله به مثل کنيد و در صورت لزوم قطع رابطه نماييد ، حتي اگر شخص گستاخ از بستگان درجه يک طرف مقابل باشد . در يک کلام ، هر کس که شما را در جايگهي که اجتماع برايتان قائل شده به رسميت نشناخت ، شما هم وي را در هر جايگاهي که هست به رسميت نشناسيد ، تا خود را اصلاح کند خلاصه اگر مي خواهيد در دنيا و آخرت خود را بيمه کنيد ، اگر مي خواهيد انسان کاملي شويد ،اگر مي خواهيد ، لذت آدم شدن به معناي واقعي را بچشيد ، اگر مي خواهيد دينتان کامل شود ، اگر مي خواهيد ثروت مند شويد ، اگر مي خواهيد خيرات وبرکات آسماني و زميني شما را در بر گيرند ، اگر آرزو داريد که ، آسايش ، آرامش ، امنيت ، رفاه ، استقلال و آزادي ، هدفمندي و ... را در عمر خود مداوم احساس کنيد ؛ از همين الآن تصميم جدي به ازدواج بگيريد ، پسر ها به دنبال شناخت و اقدام باشند و دختر خانم ها هم به دنبال نجابت و تطبيق خاستگار خود با معيار هاي انساني باشند ؛ در ابعاد مادي امر ازدواج به طرف مقابل سخت نگيريد و ثانياي عمر را غنيمت شماريد ، در ازدواج هر چه سن پايين تر با حال تر ، لذت بخش تر ، شور و اشتياق بيشتر و ... بابا جان ، يک کلام لب کلام ؛ ازدواج کنيد ، به طريقي که در اديان الهي آمدي و طبق شريعتي که داريد تا از انحرافات و کج روي ها مصون بمانيد ، البته بعد از ازدواج ، صبر و تحمل و گذشت و فداکاري و احساس مسئوليت و سياست و فن زنداني اصولي و صحيح را نيز فراموش نکنيد ، قطعاً ازدواجي موفق خواهيد داشت . هميشه در هر حال و هر کجا که هستيد به ياد خدا باشيد و از الله بخواهيد آنچه را به صلاح شماست برايتان مقدر کند . ممنونم که مطالعه کرديد ، منتظر کارت عروسيت هستم ، هم ولايتي
+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم مهر ۱۳۹۰ساعت 11:58 توسط حمید محمدی مزوشی
|
بسم الله الرحمن الرحیم شهریار جان به ملک دل جا داری
<< آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری >> << حسن يوسف ، دم عیسی ، ید موسی داری>>
+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم مهر ۱۳۹۰ساعت 13:4 توسط حمید محمدی مزوشی
|
بسم الله الرحمن الرحيم مکن اي جوان پيروي از هوا ز منکر بپرهيز و بنما حيا به هر جاي دنيا و در هر مکان به عرض و سما ، کهکشان و فضا به تنهايي و خلوت و لحظه ها چه در آشکارا چه اندر خفا بود ناظر فعل و گفتار تو همان مالک يوم دين و جزا همان ربّ و مولاي خلق زمين همان صاحب آسمان ها ، خدا به روز و به هفته ، به ماه و به سال به هر ثانيه ، ساعت و لحظه ها به تدبير تقدير اهل زمين به تعيين و تاييد اهل سما نه خواب و خوراک و نه مونس نه يار ندارد چو ما ، او هوس يا هوا نه زاده شدست و نزايد همي ندارد نيازي به برگ و نوا نگردد ملول و کسل چون عباد نخواهد سرا و غذا و قبا بود حّي و قيّوم او تا ابد نيابد زوال و نيابد فنا بود نامش الله و ربّ جليل که ذکرش دهد قلب انسان جلا خلايق همه عبد و مملوک او همو مالک و خالق و مقتدا جوان ، آنچه گفتم ، کم و اندکي ز اوصاف او هست ، دقت نما که اسمش به هر درد باشد دوا و ذکرش به هر، زخم باشد شفا چو خواهي که کام تو گردد روا به ياد خدا باش در هر کجا نيابي جز او ، هيچ لايق کسي سزاوار تعظيم و حمد و ثنا هر آن تاجور، پيله ور ، کامکار که نشناسد او را تهي و گداست هر آن مستمند ، بي بضاعت ، فقير چو بشناخت او را ، در اوج غناست بدان اي برادر که چون و چرا نباشد به درگاه ايزد روا گنه ، معصيت ، صد هزاران خطا ستم ، ظلم و جور و جفا و ريا بسي فعل معيوب و نطق گزاف يالان ، تهمت و غيبت و ناسزا ببايد بر اين وضع آدم ، گريست که باشد به محشر عزا در قضا خدا هيچ با بندگانش نکرد به جز لطف و بخشندگي و عطا نخواهد خدا بنده اش را اسير گرفتار رنج و عذاب و بلا کُند بنده او را پياپي صدا نه در وقت سختي به ياد خدا و در يوم آشايش از او جدا خدا گويد اي بنده ناتوان رها کن غرور و تکبّر بيا دگر بنده اي که گنه کرده اي و يا اي بُريده ز عُمر و بقا و يا اي ستم ديده اي کز قفا ز ، نا مردمي خورده اي دشنه ها چو قلبت شکستست و بي مشتريست بياور به سودا به درگاه ما خريدار ، اشک و دل خسته ايم خريدار ، نجوا و آه و دُعا الا بنده اي کعهد بستي بسا شکستي و بازآمدي نادما نگه دار عهد و نکن ناکسي چو عهدي ، نمودي ، به آن کن وفا و گر تو به اخلاص در راه ما کني ، بي ريا جان خود را فدا به گوش تو آيد ز عرش برين فرح بخش و جان بخش ، صوت و ندا شهيد ، شده کشته در راه حّق مبارک تو را جنّت با صفا گوارا تو را بهره از خوان حق که گرديده خالق ز دستت رضا بدان اي جوان کو سريع الرّضاست همو صاحب فضل بي مُنتهاست ولي هر کسي کز خدا شد جدا نمودش به چنگال غفلت رها تو هم تا جواني و پاکي بيا بزن دست در دامن کبريا که توبه به پيري ندارد بها و آندم ، که اُفتي به کام بلا خدايا حميد ، عبد و مملوک توست تو کردي و را عاشق و مبتلا
+ نوشته شده در پنجشنبه هفتم مهر ۱۳۹۰ساعت 10:30 توسط حمید محمدی مزوشی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحيم
روستای مزوش تا کنون یازده شهید گلگون کفن تقدیم اسلام و انقلاب اسلامی ایران کرده است . که مایه آبرو و افتخار ما هستند اسامی شهدای عزیز ما به شرح ذیل می باشد : روحانی شهید ابوالقاسم علیزاده سرباز شهید محمد فروزان سرباز شهید عباس علیزاده سرباز شهید اصغر رمضانی سرباز شهید عباس نوری سرباز شهید قربانعلی محمدی بسیجی شهید حمید علیزاده خانه دار شهیده فریده فریدی محصل شهیده زهرا علیزاده محصل شهیده نفیسه علیزاده شیرخواره شهید محمد حسن علیزاده مختصری از زندگینامه سرباز اسلام نام : قربانعلي نام خانوادگي : محمدي مزوشي فرزند : شيرمحمد اهل : قريه مزوش از توابع شهرستان دليجان ( استان مرکزي) تاريخ تولد : 1340 تاريخ شهادت : 1361 محل شهادت : جبهه خوزستان نحوه شهادت : اصابت ترکش به سر و سينه و قطع پاي راست اين شهيد بزرگوار ، در سال يکهزار و سيصد و چهل هجري شمسي و در اولين روز سال و در بهترين فصل خداوند ديده به جهان گشود ، دوران کودکي و نوجواني را همراه با مشقت هاي فراوان پشت سر گذاشت و در بهار زندگاني خود ، به جهت عدم تمکن مالي و برای کمک به امرار معاش خانواده ، مجبور به مهاجرت از زادگاهش شد و به حَسَب اتفاق ، دست تقدير وي را به پايتخت کشاند .... قريب به سه سال در شهر طهران مشفول به کار شد ؛ وقار ، متانت و نجابت خاصي در چهره اش ديده مي شد ، بسيار مؤدب و در نهايت تواضع با ديگران برخورد مي نمود .... ظلم و ستم و بي حرمتي و تعّدي ، به هيچ يک از بندگان خدا را تحمل نمي کرد ، دست خير رسان و جذبه منحصر به فردي داشت ، اهل مطالعه بود ، اغلب اوقات فراقت کاري بعد از ظهر ها را در زور خانه اي ، مابين خيبان شهيد نواب صفوي و محله بريانک قديم ، مشغول خود سازي و ورزش مي شد ، جثه اي رشيد و برومند و بازواني ستبر داشت و پهلوان مرام بود ، به گونه اي که با همان برخورد اول ، مخاطب وي ؛ آرامش نفس ، جوانمردي ، تعصب و غيرتي معقول را ، در چشم هاي روشن او که رنگ آسمان بود ، به نظاره مي نشست... سرانجام به سبب وقايع خاصي که در آن دوران حادث گرديد و کشور عزيزمان ، ايران ، نا خواسته و مضطر ، به جنگي نا برابر تن در داد ، که دقيقا مصادف با ماه هاي پاياني ، خدمت سربازي وي در ارتش عزتمند جمهوري اسلامي ايران بود ، بر حسب اقتضا و فتواي بنيان گزار انقلاب اسلامي ، حضرت امام خميني ، که فرماندهي کل قوا را هم عهده دار بودند ، بيش از دو سوم نيروهاي انقلابي در مرز هاي جنوب و غرب و مقابل ارتش متجاوز بعثي عراق ، به صورت کاملا آماده براي دفاع از تماميت ارضي و عِرضي وطن ، مستقر شدند .... در ماه هاي اوليه جنگ و طي عملياتي ، قربانعلي ، به دليل اصابت ترکش توپ ، که وي را از ناحيه کتف راست مجروح کرده بود ، ابتدا به بيمارستان صحرايي ، و بعد از مداواي اوليه ، حسب صلاح ديد پزشک معالج ، دو ماه استراحت پزشکي گرفت و اين فرصتي بود براي ديدار با مادر.... مادري رنج ديده که حالا با از دست دادنِ يار و ياور خود تنهاي تنها شده بود و قربانعلي مي دانست که خانه بدون پدر چقدر دلگير است ، لذا به سرعت خود را به روستا و نزد مادرش رسانيد .... امورات عقب افتاده منزل پدري اش را تا حد توان رتق فتق نمود ، دلجويي از مادر رنج کشيده و مداواي درد هاي جسمي او راهم در اولويت قرار داد ، ظرف مدتي که در استعلاجي به سر مي برد ، از احوال تمامي فاميل و آشنايان ، از کوچک تا بزرگ آنها را جويا شد ، دوربيني هم داشت که قبلا از دست رنج خود تهيه کرده بود و هر کجا فرصتي دست مي داد ، آن را غنيمت مي شمرد و با اقوام و ساير هم ولايتي ها عکس يادگاري مي انداخت .... مادر اين شهيد ارجمند ميگويد : (( از رفتارش احساس مي کردم ، آخرين باريست که او را مي بينم ؛ طراوت و شادابي خاصي داشت ، صحبت کردنش و رفتارش با دوران نوجواني او کاملا متفاوت بود ، بزرگ منشانه برخورد مي کرد ، ديگران را به فرا خور اوضاع و احوال ايشان ، نصيحت ميکرد ، حتي نماز خواندنش هم با گذشته ها توفير کرده بود .... سعي مي کرد با گفته هايش تسلّي خاطري به من بدهد ، ولي مهر مادري و احساسات دورني ام ، مرا ، گه گاهي بي تاب مي کرد ؛ نگران سر نوشت و آينده قربانعلي مي شدم و اين نگرانيها ، بارها باعث شد از او بخواهم تا از ميانه راه باز گردد و ادامه ندهد ، ولي هر بار که مي خواستم با او راجع به دلشوره هايم ، درد دل کنم ، جملاتي را تکرار مي کرد که با شنيدن آنها زبانم از ادامه گفتار باز مي ماند مي گفت: « مادرم ، الآن در جنگ هستيم ، خاک وطن ، عزت و آزادي و ناموس ايراني در خطر تجاوز و دست اندازي بيگانه است ، جان و مال و ناموس مسلمان که در خطر باشد ، يعني اينکه اسلام و اعتقتدات او هم در خطر است ( اسنباطي از قول مشهور حضرت امام خميني (ره) ) امام فتوي جهاد داده ، مادر من هر آنچه گفته اي و بگويي ، مطيع هستم و در حد توانم امتصال مي کنم ، اما نخواه که ترک جبهه ، کنم .... فقط براي من و ديگراني که از کشورمان دفاع مي کنيم دُعا کن ، ما رزمنده ها محتاج دُعاي خير شما مادران هستيم .... » بعد از اتمام مرخصي استعلاجي و در کمال صحت جسم وسلامت روان ، با قلبي از همه قيد و بند ها ي دنيوي رسته ، همچون پرنده اي سبکبال به سوي هدفش پرواز کرد ، او که با هجرت و هجران خو گرفته و هميشه مهاجر بود ، در جبهه هم آرام نگرفت و مثل همه پرنده هاي مهاجر ديگر پس از يک توقف کوتاه و رفع خستگي ، راه وصال دوست را در پيش گرفت و از پادگان حميديه واقع در منطقه اي مابين سوسنگرد و هويزه معراج بي بازگشت خود را آغاز کرد .... هم اکنون نيز پيکر اين شهيد راه اسلام ، در سرزمين آباء اجدادي اش آرميده و مايه فخر و مباهات و ملجأع شفاعت خواهي اهل اين قريه است و تصاوير او بر ديوار اکثر خانه هاي مردم روستا ، از فاميل و غير ، قاب شده و اعتقاد دارند بودن يادي از شهيد در خانه به نوعي منشأء خيرات و برکات است ..... و اکنون ، هر زمان که از دور و از ارتفاعات کوه هاي کرکس ، که مشرف به دشت وسيع قريه مزوش هستند ، مي نگري ، پرچمي به رنگ گل لاله ، که در مسير نسيم ، در حال پيچ و تاب خوردن است ، نظرت را جلب مي کند ، آري ، بيرق سرخ نشانه مدفن اوست و قطع به يقين تا ابد جاودانه است ..... خداوند ا ،قرباني علي عليه السلام و ساير همرزمان او را الي الابد ، بر خوان نعم خودت در بهشت مهمان کن و ارواح مطهر ايشان را با ارواح انبياء ، مقربين درگاهت و شهداي اسلام محشور و همنشين گردان .... خدايا ما را هم در زمره ايشان و از رهپويان راهشان قرار بده .... الهي ، به خانواده شهدا توفيق نگه داشت حرمت ايشان را عنايت کن و راضي مشو که با کردارشان ، در اين دنيا ، مقام شهيد را خفيف و در آن دنيا نيز او را نزد تو خجل سازند .... عزيز عالم هستي ، به حق جانشين بر حقت در زمين ، تا آخر دنيا ، خائن به اسلام و مسليمين ، در نسل و ناموس شهدا قرار مده .... يا الله ، آنان که به اسلام خدمت مي کنند ، در هر جايگاهي قرار دارند يار و نگهدارشان باش و آناني را که به هر نحوي از انحاء تيشه به ريشه اسلام مي زنند مفتضح و از صفحه روزگار محو گردان ....
|
