فوت سر کار علّییه بی بی خانم شهر بانو باقری ( والده محترمه آقایان رجبعلی ،قاسمعلی،میرزاعلی محمدی مزو

بسم الله الرحمن الرحیم

بازگشت همه به سوی خداست

      د ست  تقدیر بار دیگر احدی از مزوشی ها را از جمع ما جدا کرد ، بی بی شهر بانو باقری ، الگوی اعتماد به نفس و تقوی بود ، عزت نفس مثال زدنی داشت ، حسن خلق و طرز برخورد با افراد توسط ایشان واقعا بی بدیل و حکمت آمیز بود ، اندک سخن می گفت و اهل سخان پند آموز بود ، چه در شنیدن و چه در گفتن .

او همسر شادروان مرحوم مغفور ، جناب آقای حاج محمد محمدی مزوشی و والده محترمه آقایان رجبعلی ،قاسمعلی،میرزاعلی محمدی مزوشی می باشد و مادر خانم آ قایان ، علی مرادی مزوشی ، امیر قلی صادقی مزوشی (علیه الرحمه ) مجید محمدی مزوشی و ابولفظل مرادی مزوشی می باشد ؛ اینجانب به نمایندگی از سوی همه مزوشی ها مصیبت حادث شده را به خیل بازماندگان آن مرحومه تسلیت عرض می کنم ، از خداوند متعال علوّ درجات بهشتی و سعادتمندی آخرت  ، کما اینکه در دنیا نیز اینگونه بود برای آن تازه گذشته خواهانم .

 

برچسب‌ها: شهر بانو صادقی, فوت, مزوشی ها

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم آبان ۱۳۹۱ساعت 8:53  توسط حمید محمدی مزوشی  | 

احادیث حضرت محمد (ص) ، پیامبر عظیم الشأن اسلام (( اقتباس از سایت آقای جابر صادقی مزوشی )

برچسب‌ها: حضرت محمد, احادیث, پیامبر

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم آبان ۱۳۹۱ساعت 8:26  توسط حمید محمدی مزوشی  | 

یکی درد و یکی درمان پسندد یکی وصل و یکی هجران پسندد من از درمان و درد و وصل و هجران  پسندم  آنچه را

بسم الله الرحمن الرحیم

مقدمه لازم ندارد ، صاف می روم سر اصل مطلب ، همانگونه که مستحضر هستیم مملکت دچار نوعی بی بند و باری شده ، که این بیماری اجتماعی از نوع امراض واگیر دار است و به سرعت هم در حال پیشروی ، و با شیوع و گسترش آن ، شاهد افول روز افزون غیرت در کشور هستیم ، و به دنبال آن بیکاری و در نهایت کاهش ازدواج را هم در پی دارد  و البته توالد و تناسل هم کم شده و حد اقل پنج سال آینده ایرانی پیر و نا کار آمد خواهیم داشت و همه این موهبت ها از الطاف ورود خانم ها به بازار کار است .

در اسلام ؛ رجال را قوامون بر نساء دانسته و مدیریت زندگی را به مرد ها سپرده در حالی که هم اکنون زن ها قائم بر مرد ها شده اند ، اکثرا به لطف اینکه خدمت سربازی انجام نمی دهند و مورد تفقد بیش از حد جامعه هستند ، توانسته اند با سوء استفاده از این نابرابری ها  در ایفای مسئولیت فطری خود نیز قصور کنند 

در حال حاضر هر کدام از ایشان که توانسته اند به ادارات رسوخ کنند ، برابر مرد ها و چه بسا بیشتر از مردها حقوق دریافت می کنند و نتنها کمکی به پیشرفت اجتماعی نمی کنند بلکه اسراف و ولخرجی هم می کنند و بخصوص آنهایی که شوهر نکرده اند اصلا مرد ها را قبول ندارند و حتی مسخره هم می کنند چون خودشان سه پا مردند و می توانند حتی سه الی چهار مرد بی کار را هم خرجی بدهند و با این اوصاف دیگر زیر بار ازدواج نمی روند اگر هم  بروند شوهر طرف     محسوب می شوند ، نه زن شخص 

اینها اگر راهی داشته باشد ، زائیدن را هم به مرد ها واگذار می کنند و خود را پاک از این قضایا راحت می کنند ؛ در جامعه ای که مردهای آن فرتوط  و  نفله  و درب و داغون شده اند و زن های آن جامعه شاداب و سر حال و ترگل و ورگل  هستند باید فاتحه آن جامعه را خواند.

دیگر غالب مردهای ما ، باب میل وطبع زنهای  ما نیستند ، ماهواره هم که در منازل مردم غوغا می کند ؛ عده ای هم از مرد های ما فقط اسم مرد را با خود یدک می کشند ، اصلا در وجودشان ذره ای مردانگی نیست ، لاابالی شده اند و بی غیرتی را به حدی رسانده اند که در حضور اهل و عیالشان ، فیلم ها و تصاویر منافی با عفت و مستهجن را با لذت نگاه می کنند ، غافل از این که اولین ضربه ای سهمگین آن به خود ایشان می خورد و زنشان با دیدن مرد های خارجی بی درد و پفیوس و قیاسشان با شوهر خودش از ادامه زندگی با او دلسرد می شوند و هوس مرد خارجی می کنند و

داداگاه ها چه حقوقی و چه کیفری ، نود درصد از این خاطر شلوغ شده ، چون مرد بیکار و ول معطل ،  به درد جرز لای دیوار هم نمی خورد و چون حس و حالی هم ندارد و دل دماغی نیز برایش نمانده ، طبعا  نمی تواند وظایف زناشویی را هم به نحو مطلوب انجام دهد لذا بی بخار شده و زمام امور از دستش خارج می شود .

عده ای هم از مرد ها به دلیل سه یا چهار شغله بودن و بخاطر  نان  به نرخ روز خوردن ،  دیگر رمقی برایشان نمانده و از خستگی و بی حالی به خانه نرسیده از حال می وند و رشته زندگی و مدیریت را کمپلت به زن ها واگذاشته اند  و رسما  حمّالی بیش نیستند ، چون هر قدر  می دوند باز هم نمی توانند شکم اهل و عیال خود را سیر کنند دیگر چه رسد به این که بخواهند در میان خانه و خانواده خود  مدیریت هم بکنند

داخل خیابان ،  از هر صد نفر که در حال تردد هستند ، هشتاد نفر از  آنها زن هستند و در هر ساعت از شبانه روز این موضوع مشهود است چه کله سحر و چه نصف شب ، چون مفت می خورند و مفت می گردند و هیچ غم وغصه ای هم ندارند و هر چی هم پول به دستشان می رسد خرج عتینا می کنند و در مقابل ایشان  مرد ها قرار دارند که ، عده کمی در مشاغل طاقت فرسا با حقوق پایین مشغولند  و بسیاری نیز بی کارند و برای گذران امورات به قهوه خانه ها و قلیان فروشی ها پناه برده اند تا از مظان اتهامات دوری کنند و وقت خود را بیهوده پی سر می کنند و سرمایه جوانی را مفت و مسلم به تاراج می دهند ؛

ما با حضور این موجودات در اجتماع مخالف نیستیم خیلی وقت ها هم  در پاره ای از امورات  کاری به درد می خورند  و لی آنقدر حضورشان در همه صحنه ها پر رنگ شده که رنگ مرد ها را از رخساره جامعه برده اند ؛

باید در این چنین جامعه ای که اکثریت شیعه هستند ، اولویت کار بیرون از منازل با مرد ها باشد و فقط در مشاغل خاصی و آن هم با شرایط بسیار خاص از زنها استفاده شود

در شرایطی که مرد بی کار در جامعه زیاد است و شغل مناسب مرد ها هم در تمامی ادارات وجود دارد  ؛ چرا در ادارات ، باید درب هر اتاقی را باز می کنی حد اقل سه چهارم افراد شاغل در آن  اتاق زن باشند ؟

اصلا چرا باید همه منشی های ادارات زن باشند ؟ بخصوص ادارات دولتی مثل قوه قضاییه و سایر قوا و سازمانهای زیر مجموعه آنها ؟

مگر مردها نمی توانند منشی گری کنند ؟

حلا اگر کاری مثل تایپ کردن باشه ، خوب زنها بهتر انجام می دهند ؛  ولی کارهایی مثل پیگیری پروندها  و بایگانی و مدیر دفتری و کارشناسی و مدیریت و خدمات و فضای سبز و فروشندگی وغیره که کلا کار های مردانه هستند 

وقتی مرد بی کار در جامعه داریم و ضمنا تحصیلات این کار ها راه هم دارد چرا باید ول بچرخد و یک زن جای او را در این ادارت غصب کند ؟

زنها باید بیشتر به سمت مشاغل آموزشی و پرورشی در تمامی علومی که تحصیل کرده اند  و مراکز علم آموزی سوق داده شوند و نیز در حوزه های پزشکی هم خوب است از ایشان بهره برداری شود .

و بعد از پانزده سال خدمت ، آنها را باز نشسته کنند ،  تا یکمی هم زن گری برای اجتماع وهمسر داری برای  شوهر های بیچاره و مادری واقعی برای  فرزندانشان بکنند  که مثل بره های مادر گرگ خوده در این گله رها شده اند و سرا پا کمبود عاطفه هستند و در مهد های کودک و آغوش پدر بزرگ ها و مادر بزرگهای از کارو کرم افتاده و بی حوصله به دنبال ذره ای مهر مادری و گرمای واقعی می گردند

اما زن ها در ایران از چنان آزادی بر خوردار شده اند که در هیچ کجای دنیا و هیچ بندی از مفاد قانون حقوق بشر شاهد آن نیستیم ؛ ادعای مردی دارند ، تا جایی که توانسته اند تمام مشاغل آزاد و دولتی را قبضه کنند و پاک زاد و ولد و تربیت فرزندان وخانه داری و  سنگر بانی  را رها کنند ، بابا جان ؛  دیگر دامنی نمانده که بشود از آن به معراج رفت ؛برخی   آنقدر وقیح و پررو و چشم سفید  و دریده  شده اند که دیگر دامن نمی پوشند و روز به روز لخت و پتی  تر می شوند ،  البسه هایی به تن می کنند که مرد شرمش میاد در انظار آنها را بپوشد ،  واقعا غیرت ما مرد ها دست مریضاد داره ، این ها زنهای خارجی نیستند ، مادر های ما ، خواهر های ما ، زن ها و دختر های ما هستند که روز به روز دارند گوگوش تر می شوند ، بزاق دهان بر مزار پدر کسی که مسلمانی  و شیعه بودن را فقط یدک می کشد و به اصول آن عمل نمی کند و اهل و عیال خود را امر به معروف و نهی از منکر نمی کند 

در نامه ای از حضرت علی علیه السلام خطاب به مردم عراق و در مذمت ایشان آمده ،  که آن حضرت از اینکه خبر دار شده  بود در کوچه و بازار عراق زنهای عراقی  بی بند و بار بیرون می آیند و تنه به تنه مردها می زنند و

حضرت خطاب به والی آنجا نوشتند  : خدا لعنت کند آن مردی را که غیرت ندارد و بعد هم کلی موعضه فر مودند و

ما خودمان باعث شده ایم این وضعیت پیش بیاید؛

باید زنها با شرایط فوق العاده خاص و فقط در مشاغل زنانه خاصی جذب شوند و زیر پوشش هر بیمه ای که قرار می گیرند ؛  اعم از کشوری و لشکری و یا تأمین اجتماعی ؛ باید  نصف روز کار کنند و پانزده سالگی هم با پانزده روز حقوق   ایشان را بازنسته کنند و در سال ،  پانزده روز مرخصی استحقاقی بروند و نیز تمامی مزایای ایشان  ، نسبت به مزایایی که به مرد ها می دهند نصف شود و کاری هم که انجام می دهند نسبت به کاری که مردها انجام می دهند نصف شود ، چه به لحاظ ساعات کاری و چه به لحاظ سختی کار و کلا اگر ضعیفه هستند ضعیف هم کار کنند و ضعیف هم حقوق بگیرند  تا راحت تر زیر بار زندگی فطری و انسانی بروند و با تمامی قوا با مرد ها  تعامل کنند 

وقتی خداوند در قرآن کریم ، اینها را نصف مرد ها شناخته و نیز  عالم بزرگ  فقه شیعه  شیخ محمود شبستری در کتاب گلشن راز خود ،  که به تازگی هم به قلم عالم بزرگ الهی قمشه ای تدوین شده و  در مقام نصیحت و خطاب به مریدان خود می نویسد {{ زنان چون ناقصات عقل و دینند     ****     چرا مردان ره ایشان گزینند  ؟   }} و این   بی حکمت نیست ،  اگر همه جوره زن ها  بامرد ها  برابر شوند ، این وضعیتی پیش می آید که الآن شاهد آن هستیم ، دختره ، اولا که زیر بار شوهر کردن نمی رود تا به سن نه نه بزرگ من می رسه ، وقتی هم که از روی مصلحتی می خواهد شوهر کند ، اولین شرطی که می گذارد این است که باید کار کنم  ، حالا حالا ها بچه دار نمی شوم - درس هم اگر بخواهم بخونم باید هزینه اش را تو که شوهری بدی هر کجا که می خواهم باید خونه بگیری -  حق طلا ق و بلاغ و چلاغ و الاغ و ملاق ... را هم باید به من بدهی تو خونه هم اگه ریاست کنی و بخواهی شوهر بازی  در بیاری و غیرتی نشون بدی و منو از آمد و شد هایی که دارم منع کنی دمت  می گیرم مثل سگ از خونه پرتت می کنم بیرون 

مهریه من هم یکهزار دویست و ........  سکه تمام بهار اسیری به نیت سالروز تولدم که اگر کوچکترین خر بازی در بیاری اون را هم می گذارم اجرا تا همه جوره حال شو ببری و خودتو از بیچارگی حلق آویز کنی شوهر عزیزم ؛ ضمنا شام و نهار و روفت و روب و پخت و دوخت و سایر کار های منزل هم با تو است و من به عنوان زن در اسلام نباید حتی دست به سیاه و سفید بزنم اگر هم کاری بکنم در جا باید مزدشو به نرخ روز حساب کنی و بدهی و پسر های حالایی هم که با گونی سیب زمینی فرقی نمی کنند و اصلا در وجودشان مویرگی هم از مرد های نسل قدیم به ارث نبرده اند ، تمام این شرایط خفت بار را قبول می کنند و آبروی هرچی مرد و نامرد ه را یک جا برده اند با این زن گرفتنشان ؛

دست آخر هم چون پسره در سن 40سالگی زن گرفته و دختره هم در سن 35 سالگی شوهر کرده (  تمایلی هم نداشته به موقع بچه دار بشه ) یا اصلا دیگه بچه دار نمی شن یا اگر هم بشن بچه پیرزا و کودن به دنیا می یاد و نسل های بعدی عمرا دیگه ابوعلی سینا و دکتر حسابی و دکتر چمران و  غیره به خودش نمی بینه 

باید یک فکر اساسی کرد

ضمنا حالا که این نسل از زن  ها در خانه ماندن و رسیدگی به امورات منزل (خانه داری ) و شوهر داری اسلامی و تربیت فرزند و غیره را عار می دانند و کسر شأ ن تلقی می کنند و خیلی طالب کار بیرون  از منزل هستند

دولت و مجلس باید طرحی تصویب کند که هر کدام از زن ها ایران که تحصیلات دانشگاهی خود را به پایان رسانده اند در هر دانشگاهی وهر آموزشگاه عالی که در خوانده اند  ، قبل از تحویل دانشنامه ایشا به ایشان

آنها را دولت به خدمت سربازی و به ارگانهای دولتی اعزام و همانند مرد ها دو سال برای نظام اسلامی و جامعه با حقوق سر بازی  کار کنند  و برا ی رعایت حال ایشان در نزدیک ترین مراکز دولتی به محل زندگی شان مامور به خدمت شوند  و از ساعت 7 صبح لغایت 14 ظهر کار کنند  و بعد بروند خانه ...

بعد از پایان خدمت سربازی ، مثل مردها به ایشان کارت پایان خدمت وظیفه عمومی بدهد و با آن کارت بروند و دانشنامه خود را که نزد دانشگاهها بلوکه شده آزاد کنند و تحویل بگیرند و آنوقت اگر خواستند بروند سر کار و در ادارات کشور استخدام شوند

اگر بخواهم بیش از این ادامه دهم این مثنوی  پایانی ندارد لکن دیگر ادامه نمی دهم و از خداوند می خواهم به دل مسئولین بیاندازد تا زنها و افاغنه را از سطوح مختلف مشاغل جامعه جمع کنند و سر جای خودشان بنشانند بلکه شغل فراوان شود و جوانان بی کار سر کار بروند و ازدواج کنند و سیاست تک فرزندی و غیره از این ملک رخت بربندد و  ایران و انقلاب  از خطر پیری زود رس در امان بمانند 

اصلا این یک قاعده کلی است ؛ هر کجای زمین که شرایط بیو لژیکی به لحاظ خورد و خوراک و لونه و آشیونه و ...  مطلوب باشد نسل تمامی حیوانات آن منطقه رو به زیاد شدن می گذارد و منقرض نمی شود بلکه اصلاح نژادی هم روند مطلوب تری به خود می گیرد و

انسان ها هم از این قواعد مستثناء نیستند و اگر اوضاعشان خوب باشد و بتوانند خوب بخورند و خوب بپوشند و نگران مسکن و ... نباشند ، زود نسلشان زیاد می شود و اگر با برنامه ریزی دقیق و حساب شده باشد هیچ وقت آرامش در جامعه ایشان از بین نمی رود حتی اگر جمعیتشان به میلیار برسد

 

 

برچسب‌ها: زن, مرد, حقوق, استخدام

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم آبان ۱۳۹۱ساعت 8:30  توسط حمید محمدی مزوشی  | 

بسم الله الرحمن الرحيم
روستای مزوش تا کنون یازده شهید گلگون کفن تقدیم اسلام و انقلاب اسلامی ایران کرده است .
که مایه آبرو و افتخار ما هستند
اسامی شهدای عزیز ما به شرح ذیل می باشد :
روحانی شهید ابوالقاسم علیزاده
سرباز شهید محمد فروزان
سرباز شهید عباس علیزاده
سرباز شهید اصغر رمضانی
سرباز شهید عباس نوری
سرباز شهید قربانعلی محمدی
بسیجی شهید حمید علیزاده
خانه دار شهیده فریده فریدی
محصل شهیده زهرا علیزاده
محصل شهیده  نفیسه علیزاده
شیرخواره شهید محمد حسن علیزاده

مختصری از زندگینامه سرباز اسلام
نام  : قربانعلي      
نام خانوادگي : محمدي مزوشي                                      
فرزند : شيرمحمد   اهل : قريه مزوش از توابع  شهرستان دليجان ( استان  مرکزي)
تاريخ تولد : 1340           تاريخ شهادت : 1361    
محل شهادت : جبهه خوزستان          
نحوه  شهادت :  اصابت ترکش به سر و سينه و قطع پاي راست
      اين شهيد بزرگوار ، در سال يکهزار و سيصد و چهل هجري شمسي و در اولين روز سال  و در بهترين فصل خداوند ديده به جهان گشود ، دوران کودکي و نوجواني را همراه با مشقت هاي فراوان پشت سر گذاشت و  در بهار زندگاني خود ، به جهت عدم تمکن مالي و برای کمک به امرار معاش خانواده ، مجبور به مهاجرت از زادگاهش شد و به حَسَب اتفاق ، دست تقدير وي را به پايتخت کشاند ....
  قريب به سه سال در شهر طهران مشفول به کار شد ؛ وقار ، متانت و نجابت خاصي در چهره اش ديده  مي شد ، بسيار مؤدب و در نهايت  تواضع با ديگران برخورد مي نمود ....
  ظلم و ستم و بي حرمتي  و تعّدي ، به هيچ يک از بندگان خدا را تحمل نمي کرد ، دست خير رسان و جذبه منحصر به فردي داشت ، اهل مطالعه  بود ، اغلب اوقات فراقت کاري  بعد از ظهر ها  را در زور خانه اي ، مابين خيبان شهيد نواب صفوي و محله بريانک  قديم ، مشغول خود سازي و ورزش مي شد ، جثه اي رشيد و برومند  و بازواني ستبر داشت و پهلوان مرام بود ، به گونه اي که با همان برخورد اول ، مخاطب وي ؛  آرامش نفس ، جوانمردي ، تعصب و غيرتي معقول  را ،  در چشم هاي روشن او که رنگ آسمان  بود  ، به  نظاره  مي نشست...
  سرانجام به سبب وقايع خاصي که در آن دوران حادث گرديد و کشور عزيزمان ، ايران ، نا خواسته و مضطر ، به جنگي نا برابر تن در داد ، که دقيقا مصادف با ماه هاي پاياني ، خدمت سربازي  وي  در ارتش عزتمند جمهوري اسلامي ايران بود ، بر حسب اقتضا و فتواي بنيان گزار انقلاب اسلامي ، حضرت امام خميني ، که فرماندهي کل قوا را هم عهده دار بودند ، بيش از دو سوم نيروهاي  انقلابي  در مرز هاي جنوب و غرب و مقابل ارتش متجاوز بعثي عراق ، به صورت کاملا  آماده براي دفاع از تماميت ارضي  و عِرضي  وطن  ،  مستقر شدند ....
   در ماه هاي اوليه جنگ و طي عملياتي ، قربانعلي ، به دليل اصابت  ترکش توپ ، که وي را از ناحيه کتف راست  مجروح کرده بود ، ابتدا به بيمارستان صحرايي  ،  و بعد از مداواي اوليه ، حسب صلاح ديد پزشک معالج ، دو ماه استراحت پزشکي  گرفت و اين فرصتي بود براي ديدار با مادر....
  مادري رنج ديده که حالا با از دست دادنِ يار و ياور خود تنهاي تنها  شده  بود و قربانعلي   مي دانست که خانه بدون پدر چقدر دلگير است ، لذا به سرعت خود را به روستا و نزد مادرش رسانيد ....
  امورات عقب افتاده  منزل پدري اش را تا حد توان رتق فتق نمود  ، دلجويي از مادر رنج کشيده و مداواي درد هاي جسمي او راهم در اولويت قرار داد  ، ظرف مدتي که  در استعلاجي به سر مي برد ، از احوال تمامي فاميل و آشنايان ، از کوچک تا بزرگ  آنها را جويا شد ، دوربيني هم داشت که  قبلا از دست رنج خود تهيه کرده بود و هر کجا فرصتي دست مي داد ، آن را غنيمت مي شمرد و با اقوام و ساير هم ولايتي ها عکس يادگاري  مي انداخت ....
  مادر اين شهيد ارجمند ميگويد : ‍‍‍‍((  از رفتارش احساس مي کردم ، آخرين باريست که او را مي بينم ؛ طراوت و شادابي خاصي داشت ، صحبت کردنش و رفتارش با دوران نوجواني او کاملا متفاوت بود ، بزرگ منشانه برخورد مي کرد ، ديگران را به فرا خور اوضاع و احوال ايشان ، نصيحت ميکرد ، حتي نماز خواندنش  هم با گذشته ها توفير کرده بود ....
  سعي مي  کرد  با گفته هايش تسلّي خاطري به من بدهد ، ولي مهر مادري و احساسات دورني ام ، مرا ،  گه گاهي  بي تاب  مي کرد ؛ نگران  سر نوشت و آينده  قربانعلي مي شدم و اين نگرانيها ،  بارها باعث شد از او بخواهم تا از ميانه راه  باز گردد و ادامه ندهد ، ولي هر بار که مي خواستم  با او راجع به دلشوره هايم ،  درد دل  کنم ، جملاتي را تکرار مي کرد که با شنيدن آنها زبانم از ادامه گفتار باز مي ماند مي  گفت: « مادرم ، الآن در جنگ هستيم ، خاک وطن ، عزت و آزادي  و ناموس ايراني  در خطر تجاوز و دست اندازي  بيگانه است  ، جان و مال و ناموس مسلمان که در خطر باشد ،  يعني  اينکه  اسلام  و اعتقتدات او هم در خطر است ( اسنباطي از قول مشهور حضرت امام خميني (ره) )  امام فتوي جهاد داده ، مادر من هر آنچه  گفته اي و بگويي  ، مطيع هستم و در حد توانم امتصال  مي کنم ، اما نخواه که ترک جبهه ، کنم ....
  فقط براي من و ديگراني که از کشورمان دفاع مي کنيم دُعا کن ، ما  رزمنده ها محتاج دُعاي خير شما  مادران هستيم  .... »
  بعد از اتمام مرخصي استعلاجي و در کمال صحت جسم وسلامت روان ، با قلبي از همه قيد و بند ها ي دنيوي رسته ، همچون پرنده اي سبکبال به سوي هدفش پرواز کرد ، او که  با هجرت و هجران  خو گرفته  و هميشه مهاجر بود ، در جبهه هم آرام  نگرفت و مثل همه پرنده هاي مهاجر ديگر پس از يک توقف کوتاه و رفع خستگي ،  راه  وصال دوست را در پيش گرفت  و از پادگان حميديه واقع در منطقه اي مابين سوسنگرد و هويزه  معراج بي بازگشت خود را آغاز کرد ....
  هم اکنون نيز پيکر اين شهيد راه اسلام ، در سرزمين آباء اجدادي  اش آرميده و مايه فخر و مباهات و ملجأع  شفاعت خواهي اهل اين قريه است و تصاوير او بر ديوار اکثر خانه هاي مردم روستا ، از فاميل و غير ، قاب شده و اعتقاد دارند بودن يادي از شهيد در خانه به نوعي منشأء خيرات و برکات است  .....
   و اکنون ، هر زمان که از دور و از ارتفاعات کوه هاي کرکس ، که مشرف به دشت وسيع قريه مزوش هستند ، مي نگري ، پرچمي به رنگ گل لاله ، که در مسير نسيم  ، در حال پيچ و تاب خوردن است ، نظرت را جلب مي کند ، آري ، بيرق سرخ  نشانه  مدفن اوست و قطع به يقين تا ابد جاودانه است .....
   خداوند ا ،قرباني علي عليه السلام  و ساير همرزمان او را  الي الابد ، بر خوان نعم خودت در بهشت مهمان کن و ارواح مطهر ايشان را با ارواح انبياء  ، مقربين درگاهت  و  شهداي  اسلام محشور و همنشين گردان ....
خدايا ما را هم در زمره ايشان و از رهپويان راهشان قرار بده ....
الهي ، به خانواده شهدا توفيق نگه داشت حرمت ايشان را عنايت کن و راضي مشو که با کردارشان ، در اين دنيا ، مقام شهيد را خفيف و در آن دنيا نيز او را نزد تو خجل سازند ....
عزيز عالم هستي ، به حق جانشين بر حقت در زمين ، تا آخر دنيا ، خائن به اسلام و مسليمين ، در نسل  و ناموس شهدا  قرار مده ....
يا الله ، آنان که به اسلام خدمت مي کنند ، در هر جايگاهي  قرار دارند يار و نگهدارشان باش و آناني را که به هر نحوي از انحاء تيشه به ريشه اسلام مي زنند مفتضح  و از صفحه روزگار محو گردان ....

صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو مطالب
عناوین مطالب وبلاگ

سايت تهران قناري ( آقاي کيوان محمدي مزوشي )
سايت شعر نو
تمام پیوندها

مهر ۱۴۰۰
مرداد ۱۴۰۰
تیر ۱۴۰۰
خرداد ۱۴۰۰
مهر ۱۳۹۹
مهر ۱۳۹۷
فروردین ۱۳۹۶
آبان ۱۳۹۵
مرداد ۱۳۹۵
تیر ۱۳۹۵
خرداد ۱۳۹۵
اردیبهشت ۱۳۹۵
فروردین ۱۳۹۵
آبان ۱۳۹۴
مرداد ۱۳۹۴
تیر ۱۳۹۴
بهمن ۱۳۹۲
آبان ۱۳۹۲
مهر ۱۳۹۲
شهریور ۱۳۹۲
اردیبهشت ۱۳۹۲
فروردین ۱۳۹۲
اسفند ۱۳۹۱
بهمن ۱۳۹۱
دی ۱۳۹۱
آذر ۱۳۹۱
آبان ۱۳۹۱
مهر ۱۳۹۱
شهریور ۱۳۹۱
تیر ۱۳۹۱
خرداد ۱۳۹۱
اردیبهشت ۱۳۹۱
اسفند ۱۳۹۰
دی ۱۳۹۰
مهر ۱۳۹۰
مرداد ۱۳۹۰
آرشيو

فوت (5)
قوه قضاییه (3)
مرد (2)
تسلیت (2)
جوانان (2)
اعدام (2)
بسیج (2)
بحران (2)
مزوشی (2)
حسين (1)
حقوق (1)
ارشاد (1)
غیرت (1)
سوریه (1)
شهيد (1)
احادیث (1)
وي پي ان (1)
عدل (1)
غلات (1)
ترس (1)
امام حسین علیه السلام (1)
نیروی انتظامی (1)
زورگیری (1)
هیلاری کلینتون (1)
جن (1)
داماد (1)
کشاورزی (1)
برنج (1)
امام خميني (1)
فاطمه سلام الله علیها (1)
پيامبران (1)
کتف (1)
خائنین (1)
آم (1)
رئیسی (1)
جلیلی (1)
روادید (1)
محکمه (1)
وزارت خانه (1)
اجرای عدالت (1)
هزاره ها (1)
فامیل (1)
خروج (1)
احتکار (1)
حبوبات (1)
سازمان حج و زیارت (1)
متجاوزان (1)
حاج قاسم سلیمانی (1)
حضرت زینب کبری (1)
الهي (1)
شرف (1)
عفو (1)
خوف (1)
ملک (1)
محيط (1)
معصوم (1)
اهل دنیا (1)
یوسفی (1)
آزادگان (1)
جنايت (1)
تاسوعا (1)
سید الشهدا (1)
خوزستان (1)
سرور (1)
حضرت علی اصغر (1)
حضرت علی اکبر (1)
وحشت (1)
سالار (1)
عروس (1)
گندم (1)
پيامبر (1)
خواستگاری (1)
ریاست جمهوری (1)
عالم (1)
دولت (1)
حزب الله (1)
پسر (1)
حضرت محمد (1)
ایران (1)
استخدام (1)
اختلاس (1)
قرآن (1)
پیامبر (1)
زن (1)
امام (1)
VPN (1)
اربعین (1)
کربلا (1)
مظلوم (1)
فرهنگ (1)
امام خمینی (1)
عاشورا (1)
محرم (1)
صادقی (1)
آموزش (1)
شعر (1)
دختر (1)
افغانستان (1)
سهراب (1)
سلام (1)

Powered By
  BLOGFA.COM